Rzemieślnik wykańczający nowe tkaniny wełniane i odnawiający stare. Warsztaty foluszników istniały już w Grecji w VI w. p.n.e. Wełnę poddawano praniu depcząc ją nogami w basenie lub w kadzi z roztworem substancji zasadowej, otrzymywanym przez rozpuszczenie w wodzie węglanu wapnia, węglanu potasu lub nawet uryny. Następnie materiał mocno trzepano, aby się należycie sfilcował, płukano go i suszono. Dla osiągnięcia równego meszku na powierzchni czesano go drucianą szczotką lub skórą jeża. Pozostawienie lub przystrzyżenie włosów na powierzchni materiału zależało od jego przeznaczenia. W Rzymie tak przygotowaną materię poddawano jeszcze działaniu dymu z płonącej siarki w celu jej wybielenia i nadania połysku. Białe materiały przecierano następnie tzw. saxum (gatunek kredy lub białej glinki), kolorowe wygładzano odpowiednimi glinkami. Ostatnią fazą było złożenie materii i włożenie jej pod prasę. Podobnemu procesowi podlegały zbrudzone i podniszczone wełniane szaty, które po przejściu przez wprawne ręce folusznika wyglądały jak nowe. Folusznicy byli w Rzymie wysoko cenionymi rzemieślnikami i mieli swe korporacje pod patronatem Mi-nerwy.
Archive for the ‘opowiadania’ Category
gladiatorzy cz.I
02.12
gladiatorzy (łac. gladiatores) zapaśnicy staczający na arenie cyrkowej jak również w amfiteatrach boje wobec zgromadzonej publiczności. Zwyczaj walk gladiatorskich pochodził od Etrusków, którzy w ten sposób oddawali cześć zmarłym zamiast składanych dawniej ofiar ludzkich. W Rzymie zapasy g. miały charakter rozrywkowy i zarazem polityczny, ponieważ były wykorzystywane przez organizatorów do zdobycia popularności wśród plebsu. G. rekrutowali się spośród niewolników, jeńców wojennych, niekiedy i spośród byłych żołnierzy. Ćwiczył ich nauczyciel, tzw. lanista, w specjalnych koszarach zw. ludi. Zespół g. z jednej szkoły tworzył tzw. familia gladiatoria i był wynajmowany lub odprzedawany organizującemu walki urzędnikowi. W czasach cesarstwa ludzie zamożni utrzymywali nieraz własnych g. Przed wejściem na arenę {-.składali przysięgę, że nie będą się oszczędzać w walce, która się zaczynała od fechtunku tępą bronią; na znak dany przez lanistę {. rozpoczynali walkę na miecze, gladius. Inny rodzaj zapasów polegał na zarzucaniu na głowę przeciwnika sieci i na przebiciu go trzymanym w lewej ręce trójzębem, gladiatores retiarii
Achilles z mitologii
02.12
Achilles (Achilleus) Tatios (Tacjusz) pisarz rodem z Aleksandrii, żyjący zapewne na początku III w. n.e., autor powieści Ta kata Leukippen kaj Klejtofonta (Przygody Leukippy i Klejtofonta), która jest, jak się zdaje, ostatnim w Grecji dziełem literackim tego rodzaju. Na uwagę zasługuje fakt, że powieść dzieje się współcześnie i zawiera wiele elementów obyczajowych, komicznych i parodystycznych. Achiyi Achiwi, zlatynizowana forma nazwy Achajów (Achafof), używana przez pisarzy łacińskich.Achradina wschodnia część miasta Syrakuz z agorą, świątynią Zeusa Olimpijskiego, palestrą i gimnazjonem. W prytanejonie stał posąg Safony. W południowej części skalistego tarasu były kamieniołomy. Tu Archimedes (zob.) bronił miasta obleganego przez Marcellusa. W czasach późniejszych między agorą a kamieniołami znajdowały się katakumby chrześcijańskie.
actio łac. 1. każda czynność prawna ważna wg prawa cywilnego, w szczególności skarga prywatna. W rzymskim prawie prywatnym actiones (skargi) dzieliły się m.in. na: a) cwiles, w których roszczenie powoda było oparte na prawie cywilnym – i honorariae, w których roszczenie powoda było oparte na prawie pretor-skim lub edylskim; b) pmatae, które chroniły interesy prywatne jednostki – i populares, które mógł wnosić każdy obywatel działając w interesie publicznym; c) stricti iuris i bonae f idei w zależności od tego, czy sędzia przy rozstrzyganiu sporu obowiązany był brać pod uwagę tylko to, co było podane w formułce procesowej, czy też miał rozstrzygnąć spór zgodnie z zasadami dobrej wiary. 2. formułka prawna wymawiana przez strony przy wszczęciu procesu. legisakcyjnego lub przy innych czynnościach prawnych w okresie starego prawa rzymskiego; formułki takie, actiones, sporządzali prawnicy rzymscy dla postępowania spornego oraz dla wszelkich czynności prawnych. Zbiory takich formułek pod nazwą Actiones należały do najstarszych rzymskich dzieł prawniczych.